Robida Collectief

Wonen en Cultureel Werk aan de Marges
Gepubliceerd
16 februari 202616.02.26

Robida is een collectief dat woont en werkt in het dorp Topolò/Topolove, vlak bij de grens tussen Italië en Slovenië. Ze zetten zich in voor een gesitueerde betrokkenheid bij de ritmes van het dorp, het bos, de gemeenschap en de bergen.

Een deel van deze praktijk is het voortdurend naar buiten reiken: sinds 2015 cureert en publiceert het collectief Robida Magazine, met thema’s als ‘Bos’, ‘Eiland’, ‘Bodem’ en meest recent ‘Boomgaard’. In 2021 begonnen ze met het opnemen van het maandelijkse radioprogramma Radio Robida, waarin ze de mogelijkheden van ‘narrowcasting’ in plaats van broadcasting verkennen.

Robida organiseert ook de jaarlijkse zomerschool van de Academy of Margins, waar deelnemers worden uitgenodigd om workshops, lezingen en experimenten voor te stellen op basis van een voorgesteld thema. De Academy of Margins transformeert Topolò in een leerplek waar de inhoud gesitueerd is, zich aanpast aan de plek en erdoor verandert: de context houdt op het decor van het leren te zijn en wordt een deelnemer aan de ontwikkeling van reflecties, vragen en kennisarticulaties.

Robida’s belangrijkste wens en experiment is het herdenken van de mogelijkheden van cultureel werk in post-rurale gebieden: dorpen zoals dat van hen, die ooit werden onderhouden door landbouwproductie maar sindsdien achterbleven in het proces van moderne verstedelijking.

In hun dagelijks leven en praktijk van het ‘blijven bij de plek’ pleit Robida voor een toekomst van gezamenlijk wonen, een uitbreiding van het concept ‘bewoner’ om ook meer-dan-menselijke bewoners van Topolò te omvatten, en een deconstructie van enkele fundamentele tegenstellingen die moderne manieren van leven blijven achtervolgen: landelijk/stedelijk, binnen/buiten, publiek/privé, gastheer/gast.

Robida’s meest recente project Uncommon Fruits onderzoekt twee verschillende landschappen door de lens van fruitbomen en de relaties die mensen met hen hebben. Het project verzamelt herinneringen en kennis rond de cultuur van fruitbomen en verkent tuinieren als een techniek die het hele landschap versterkt. Door de seizoenen, het landschap, de bijen, de handen, de mand, de keukentafel, het droogrek en de taart te volgen, herontwerpt het routines en rituelen rond de cultuur van fruitbomen en hun cyclische bewegingen.